Dobra

 

 
Herb hrabiowski rodu Seherr-Thoss
Herb podzielony był na cztery pola z których dwa (1 i 4) czerwone ze złotymi orlimi skrzydłami a dwa (2 i 3) złote z ukośnie położoną belką z trzema sękami. W klejnocie na dwóch koronach szlacheckich znajdują się umieszczone dwa złote skrzydła orle z położonymi na nich ukośnie czerwonymi belkami.
  chowany w głębi parku, niewidoczny z trasy prowadzącej z Krapkowic do Mosznej, od czasów powojennych był nie użytkowany. Pałac w Dobrej, a raczej jego pozarastane samosiejkami ruiny od kilku lat przyciąga uwagę plastyków z całej Polski. Odbywają się tu doroczne plenery malarskie.

Hrabia Erdmann Karol von Roedern, królewski radca dworu, syn Karola Gustawa, pruskiego ministra wojny, zbudował w Dobrej pałac w sty­lu baroku francuskiego w latach 50-tych XVIII wieku.
W roku 1780 sprzedał całą posia­
dłość Leopoldowi Henrykowi von Seherr-Thoss, podczaszemu księstwa górnośląskiego, radcy dworu Frydery­ka Wielkiego oraz jednemu z największych posiadaczy ziemskich tego czasu. Przez 50 lat Dobrą zarządzał jeden z jego trzech synów, Ernest, porucznik regimentu w bitwie pod Jena. 
Po jego śmierci dobra odziedziczył najstarszy
syn Hermann, królewski starosta okręgu niemodlińskiego, oficer regimentu huzarów.
Hrabia dokonał w II połowie XIX wieku całkowitej przebudowy pałacu w stylu neogotyckim, według planów architekta Gottgetrena z Charlottenhof.
O przypałacowy park dbał mistrz ogrodniczy z
Bad Muskau, Edward Petzold. Przecinały go liczne strumyki 
i jeziorka, pływały łódki, żyło ptactwo wodne. W pobliżu była herbaciarnia, kwitł ogród różany Obok największego stawu zbudowano hotel w stylu szwajcarskim.
Żona hrabiego, Muriel White Seher-
Thoss była córką bogatego, amerykańskiego przemysłowca. Uchodziła za osobę skromną, ale zarazem ekscentryczną. Ubrana jak wiejska dziewczyna, pasała kozy na przypałacowej łączce.
W marcu 1943 roku, według nie sprawdzonych informacji synowie hrabiny mieli przebywać w Ameryce. 
Ge
stapo zażądało żeby sprowadziła ich do Niemiec, grożąc jej wysłaniem do obozu koncentracyjnego. 
Bojąc się, że sy
nowie mogą ulec szantażowi, popełniła samobójstwo, skacząc w przepaść z wieży zamkowej.
Spoczęła w rodzinnym grobowcu przy kościele Jana Chrzciciela.
W styczniu 1945 roku w zamku zajętym przez Rosjan toczyły się walki z nie dającymi za wygraną oddziałami niemieckimi. W ruinę obrócił się dopiero po wojnie. Strawił go nie ugaszony pożar.

                                                        

zaczerpnięto z  "Zamki i Pałace Śląska - Opolskie"



ze zbiorów Wojewódzkiej Bibloteki Publicznej w Opolu
(reprod. Stanisław Królikowski) 

Widok pałacu od bramy wjazdowej (ok. 1910 r.)
Zamki i Pałace Śląska - Opolskie


Tak przed spaleniem budynku wyglądała jadalnia w Dobrej, 
ze zbiorów Wojewódzkiej Bibloteki Publicznej w Opolu (reprod. Stanisław Królikowski) [zaczerpnięto 
z http://www.wrotaopolszczyzny.pl/pl/turystyka/zabytki+architektury/rezydencje/zamki/Zamek+w+Dobrej/default.htm

Zamek na litografii z XIX w. ze zbiorów Wojewódzkiej Bibloteki Publicznej w Opolu
(reprod. Stanisław Królikowski) [zaczerpnięto 
z http://www.wrotaopolszczyzny.pl/pl/turystyka/zabytki+architektury/rezydencje/zamki/Zamek+w+Dobrej/default.htm

Ruiny zamku obecnie
Zamki i Pałace Śląska - Opolskie


fot. Mariusz Przygoda

Brama wjazdowa do przypałacowego parku ze stróżówką, zaprojektowana przez słynnego architekta Carla Ludeckego
(fot. Mariusz Przygoda) [zaczerpnięto 
z http://www.wrotaopolszczyzny.pl/pl/turystyka/zabytki+architektury/rezydencje/zamki/Zamek+w+Dobrej/default.htm

 

Pozostałości neogotyckiego zamku w trakcie odbudowy położone są w rozległym parku na zachód od wsi. Pierwszy znany obiekt powstał w tym miejscu w XVIII w., a jego budów- niczym był Erdmann Karol von Redern. Jednak już wcześniej w Dobrej mieściła się siedziba rycerska. Jak pisze Roman Sękowski w Herbarzu szlachty śląskiej na przełomie XIV i XV w. w dokumentach książąt opolskich występowali panowie z Dobrej. W 1780 r. pałac nabyła rodzina von Seherr-Thoss, która aż do 1945 r. posiadała majątek. Całkowita przebudowa obiektu w stylu neogotyckim wg projektów architekta Gottge-treu z Charlottenhof nastąpiła w latach 1857-1860. W 1945 r. pałac spłonął i popadł w ruinę. 55 lat po wojnie nowy właściciel rozpoczął jego odbudowę.
Zamek w Dobrej jest przykładem na to, że całkowicie zrujnowana budowla może odzyskać dawny blask. Od czasu zakupu pozostałości dawnej rezydencji przez prywatną osobę jest ona systematycznie odbudowywana. Docelowo zamek ma odzyskać neogotycki wygląd jaki uzyskał po gruntownej przebudowie w latach 1857-1860.


[zaczerpnięto z http://www.wrotaopolszczyzny.pl/pl/turystyka/zabytki+architektury/rezydencje/zamki/Zamek+w+Dobrej/default.htm]